Дуулж сурах

За манай гэрийнхэн хамаатан саданд дуулдаг хуурддаг хөгжимийн зэмсэг тоглодог хүн нэг ч байхгүй, аавын тал ч тэр ээжийн тал ч тэр. Эдий наслахдаа нэг их дуулах шаардлага ч гарсангүй, уул нь дуулж сурах гэж микрофон аваад дүүдээ өгчихсөн. Цэцэрлэгт байхдаа Өнчин цагаан ботго гэдэг дууг дуулаад, цэцэрлэгийн концертэнд орж байсанаа санаад байдаг юм. Өнчин цагаан ботго ээжийгээ санаад байн байн буйлнаа, бөөн бөөн тэширнээ билүү дээ иймэрхүү үгтэй. Ээж тэр үед намайг сайн дуулсан гээд магтаад байхыг санадаг. Саяхан найзын төрсөн өдөр болоод нэг найз маш сайн дуулна, гитартай гитаргүй, бидэн дотроо од юм. Тэр дуулаад, халчихсан хэд хадуураад нэг нэгээрээ дуулах болсон, англи дуу муу дуулаад бна. Намайг монгол дуу дуул гэнэ. Уул нь ганц аялачихдаг дуу байдаг, ойрд дуулаагүй таг мартсан бна, бүүр орж ирдэггүй юу вэ. Хүүхэн хүний хүслэн гэж дууг овоо эхлүүлээд өөрийнхөө хэмжээнд хагас дутуу дуулчихдаг юм, байдаггүй таг шүү. Яагаад очиж очиж энэ дууг дуулдаг болсоноо өөрөө ч сайн санахгүй юм. Одоо жинхнээсээ дуулж сурна, дараагийн парти дээр боль гэтэл нь дуулнаа хахах. Манай аав халчихаараа Цэрэг эрийн гэргийн дууг дуулдаг байсан юм. Сүүлд дуулахыг нь сонсоогүй юм байна. Ээж дуулдаггүй. Хурдын аав гэж дууг бас сурнаа. Дуулах бас эрүүл мэндэд асар сайн. Дуулим хорвоог уяартал дуулнаа, дуулсан дуундаа би өөрөө уяраад гэдэг шиг хахах. За нэг иймэрхүү л амьдарч байна даа.